Strona g│ˇwna Kontakt Mapa strony Kana│ RSS





Celebrator - imprezy fanˇw Depeche Mode





ARCHIWUM - ARTYKUúY
John Doran recenzuje "Sounds Of The Universe"
 The Quietus (16.03.2009)
In Chains
Dwunasty album Depeche Mode rozpoczyna d┼║wi─Ök o tak wysokiej cz─Östotliwo┼Ťci, ┼╝e ich starsi fani mog─ů mie─ç trudno┼Ťci z orientacj─ů. Mo┼╝na sobie wyobrazi─ç ludzi w pewnym wieku, mi┼éo┼Ťnik├│w czarnych 501-ek, czarnych sk├│rzanych kurtek i bia┼éych kamizelek poproszonych by zasiedli w kabinie do g┼éosowania, podnosz─ůc palec za ka┼╝dym razem kiedy rozr├│┼╝ni─ů jaki┼Ť d┼║wi─Ök. Do tego dochodzi szemraj─ůcy, stukaj─ůcy, analogowy pomruk, kt├│ry powoli przechodzi w orkiestrowe brzmienie wiekowych, gniewnych syntezatorowych d┼║wi─Ök├│w. Te d┼║wi─Öki strasznie przypominaj─ůce wycinek Anglia TV z lat siedemdziesi─ůtych, dezorientuj─ů s┼éuchacza przez kilka pierwszych sekund, by nast─Öpnie przej┼Ť─ç w proporcje THX. Nie oznacza to jednak wspania┼éego powrotu do X lub ich najbardziej bezkompromisowego albumu od czasu Y, albo zanurzone w przesz┼éo┼Ťci Z. Zamiast tego, fanfara, przypominaj─ůca dzie┼éo Radiophonic Workshop, jest ostrze┼╝eniem dla s┼éuchaczy „szykujcie si─Ö, zainwestowali┼Ťmy w sporo dobrych rocznikowo syntezator├│w, skrzypi─ůcych automat├│w perkusyjnych i zakurzonych sekwencer├│w i nie zamierzamy wzbrania─ç si─Ö przed ich u┼╝yciem”. Je┼Ťli to troszk─Ö niepokoj─ůce intro jest myl─ůce, to dlatego, ┼╝e wprowadza w prawdopodobnie najbardziej dojrza┼éy i doros┼éy album DM. W┼éa┼Ťciwy utw├│r „In Chains” to rodzaj czego┼Ť bluesowego, duchowego co zesp├│┼é zrobi┼é swoim produktem eksportowym pomi─Ödzy „Personal Jesus” w 1989 i „John The Revelator” w 2005. G┼éadki wokal Dave’a jest uruchamiany przez energiczne krystalizowanie si─Ö gitary Martina.
Hole To Feed
To jedna z trzech piosenek napisanych przez Dave`a na albumie, nad kt├│r─ů pracowa┼é z Christianem Eigner`em (obecnie perkusista DM) oraz Andrew Phillpott. Tworzenie "Playing The Angel" zosta┼éo zepsute przez bezpardonow─ů walk─Ö o pozycj─Ö pomi─Ödzy wokalist─ů a Martinem Gore'em, ale to pozwoli┼éo na niemal socjalistyczny podzia┼é prac. Tym razem zamiast nalega┼ä Gahana na otrzymanie pewnej ilo┼Ťci miejsca na albumie, przed wyra┼╝eniem zgody na wej┼Ťcie do studia nagraniowego, oba obozy (tj. Dave i Martin, Andy nie pisze tekst├│w, ani nie gra na ┼╝adnym instrumencie) pisz─ů na miar─Ö swoich mo┼╝liwo┼Ťci a grupa jako ca┼éo┼Ť─ç otrzymuje to czego potrzebuje. I wszystko pozostaje tak jak by─ç powinno. Gore pozostaje g┼é├│wnym autorem piosenek, Dave frontmanem oraz pomaga w pisaniu, a Andy stara si─Ö uczyni─ç prac─Ö ┼éatwiejsz─ů. Powstrzymuje pozosta┼é─ů dw├│jk─Ö przez pozabijaniem si─Ö nawzajem i dzia┼éa jako niezb─Ödny po┼Ťrednik Martina. To minimalnie kwa┼Ťny blues i odnosi si─Ö do uzale┼╝niaj─ůcej natury wokalisty a jego minimalizm jest podkre┼Ťlany przez u┼╝ycie starego sprz─Ötu oraz wydatnej, prymitywnej gitary rockowej.
Wrong
Pierwszy singiel to klasyka DM. Gore stawia Gahana w roli skorumpowanego kaznodziei, niczym posta─ç z gotyckiej noweli Wise Blood Flannery O'Connor, przeklinaj─ůc─ů swoje apokaliptyczne nieszcz─Ö┼Ťcie. Jego lekko szalony be┼ékot unosi scenariusz do tego z czarnej komedii: „Urodzi┼éem si─Ö w niew┼éa┼Ťciwym domu, zosta┼éem niew┼éa┼Ťciwie naznaczony, pod z┼éym panowaniem. Obra┼éem z┼é─ů drog─Ö, kt├│ra prowadzi┼éa do z┼éych nawyk├│w. Znalaz┼éem si─Ö w niew┼éa┼Ťciwym miejscu, o niew┼éa┼Ťciwej porze, gdzie przywi├│d┼é mnie b┼é─Ödny pow├│d, nieodpowiedniego wieczoru, z┼éego dnia, w z┼éym tygodniu. Zastosowa┼éem z┼é─ů metod─Ö, u┼╝ywaj─ůc z┼éej techniki.” Brz─Öcz─ůce MOOG-i s─ů idealnym akompaniamentem do dono┼Ťnych, nikn─ůcych wokali, kt├│re upominaj─ů wokalist─Ö o wszystkie jego z┼ée wybory/brak wybor├│w, niczym nadgorliwy, lekko gotycki grecki ch├│r.
Fragile Tension
Ten utw├│r tak jak „Jezebel” nawi─ůzuje do „Lilian” z "Playing The Angel" i sprawia wra┼╝enie eko-ballady albo elegii do pi─Ökna planety ziemi, kt├│re jeszcze nie znikn─Ö┼éo. Jakkolwiek melancholia syntezator├│w oraz tkliwo┼Ť─ç nie s─ů odzwierciedlone w niemal chrapliwych d┼║wi─Ökach gitary Martina.
Little Soul
Wiele z tych piosenek zosta┼éo opartych na popowym, proto-industrialnym szkielecie jaki mo┼╝na znale┼║─ç na "Black Celebration" lub "Some Great Reward", ale te d┼║wi─Öki s─ů same w sobie du┼╝o bardziej dojrza┼ée w brzmieniu i tre┼Ťci. Irytuj─ůce metaliczne tekstury s─ů podstawowym elementem tej delikatnej medytacji na temat ┼Ťmierci i (mo┼╝liwie) odrodzenia lub kontynuacji przez dzieci. M├│wi┼éo si─Ö o tym, ┼╝e retro-futuryzm mia┼é wp┼éyw na ten album i to jest z pewno┼Ťci─ů ┼éatwe do dostrze┼╝enia w tym utworze, gdzie gitara Martina przywo┼éuje egzotyk─Ö lat 50 i 60 po┼é─ůczon─ů z elektronik─ů ery wy┼Ťcigu kosmicznego.
In Sympathy
Jak to si─Ö sta┼éo, ┼╝e DM nie nagrali ju┼╝ wcze┼Ťniej „In Sympathy”? W ka┼╝dym razie, by┼é czas kiedy grupa nie by┼éa daleko od ┼Ťpiewania o nastolatkach i byciu niezwykle strasznym ("Behind The Wheel", "Question Of Time" etc.) ale teraz wydaj─ů si─Ö prezentowa─ç motywuj─ůce, pe┼éne entuzjazmu piosenki dla r├│┼╝nych dzieciak├│w i m┼éodych krewnych. Kr├│tko m├│wi─ůc, to nie jest z┼éa piosenka, ale jest w niej co┼Ť takiego zbyt sztywnego. Nie ma sensu w u┼╝ywaniu wielu naprawd─Ö fajnych, starych syntezator├│w je┼Ťli maj─ů one by─ç zag┼éuszone przez uproszczone d┼║wi─Öki gitary.
Peace
Ten jest du┼╝o lepszy, zaczynaj─ůcy si─Ö troch─Ö tak jak wspania┼éy „Messages” OMD, nim po raz kolejny rozgrzej─ů si─Ö duchowe wibracje. Nie jest to wyrazisty wokal Dave`a z anielskim, wspieraj─ůcym ┼Ťpiewem Gore`a. To raczej prosty duet, kt├│ry mo┼╝e by─ç odczytany jako samostanowienie dw├│ch alkoholik├│w lub narkoman├│w, kt├│rzy s─ů teraz czy┼Ťci lub te┼╝ utw├│r oznajmiaj─ůcy koniec spor├│w w zespole. Ta piosenka zawiera w sobie mas─Ö beatlesowskich d┼║wi─Ök├│w oraz stadionow─ů pozytywno┼Ť─ç. Konieczne zaci─Öcie zapewnia atonalny skrzek produkowany przez elektroniczn─ů maszyn─Ö. G┼é├│wna atrakcja na albumie.
Come Back
Najlepsza na albumie piosenka napisana przez Gahana a mo┼╝e w og├│le jego najlepsza piosenka. To prawdziwy kawa┼éek porzuconego shoegaze z opiatyczn─ů gitar─ů przywo┼éuje na my┼Ťl Jesus And Mary Chain, Ultra Vivid Scene i Spiritualized. Liryczna zarozumia┼éo┼Ť─ç polega na tym, ┼╝e Jason Spaceman zna┼éby przynajmniej analogi─Ö pomi─Ödzy zwi─ůzkiem z kochank─ů a zwi─ůzkiem z narkotykami. W tle syntezatory Steiner Parker tworz─ů co┼Ť w rodzaju przypadkowych niewypa┼é├│w d┼║wi─Ök├│w. Wystawne.
Spacewalker
Wschodni, popowy styl tego utworu, pocz─ůtkowo przywi├│d┼é mi na my┼Ťl Ryuichi Sakamoto i Yellow Magic Orchestra, ale Martin Gore obstaje przy skojarzeniach z Martinem Denny. Wi─Öc powiedzmy, ┼╝e brzmi odrobin─Ö jak cover Denny`ego "Firecracker" nagrany przez YMO. Do tego nieco egzotyki w stylu retro i tak to pozostawmy.
Perfect
W sumie Ben Hiller wykona┼é kawa┼é dobrej roboty na "Sounds Of The Universe". W ca┼éo┼Ťci obj─ů┼é poj─Öcie duchowo┼Ťci w nauce i fizyce – rodzaj religijnego ateizmu – oraz tego jak przez lata zmieni┼éy si─Ö nasze oczekiwania w stosunku do technologii poprzez z┼é─ůczenie ze sob─ů balansuj─ůcej na kraw─Ödzi technologii i zapomnianego klasycznego sprz─Ötu. Problem w tym przypadku polega na tym, ┼╝e utw├│r ten brzmi jak jeden lub dwa inne na tym albumie. Zmiany syntezatorowego akordu z ka┼╝dym wersem przypominaj─ů Genesis lub Petera Gabierla – ale wp┼éywa to na ca┼éo┼Ť─ç pozytywnie.
Jezebel
Mo┼╝emy odczyta─ç fascynacj─Ö Martina egzotyk─ů. ┼üatwo wyobrazi─ç sobie m┼éod─ů, tlenion─ů blondynk─Ö, ubran─ů w gumowy st├│j z dawnych czas├│w Gore`a ┼Ťpiewaj─ůcego to w spos├│b t─Ösknego, ale aseksualnego wokalisty. Ale ten niemal kabaretowy numer jest dedykowany m┼éodej kobiecie, kt├│ra posiada o┼╝ywiaj─ůc─ů lini─Ö w sposobie ubierania si─Ö, kt├│ra nie zosta┼éaby przyj─Öta zbyt dobrze w Arabii Saudyjskiej.
Corrupt
Rozpoczyna si─Ö jak piosenka z p┼éyty Violator jaszczurzym wokalem Gahana: „M├│g┼ébym Ci─Ö zepsu─ç/ to by┼éoby ┼éatwe/patrz─ůc jak cierpisz/ dziewcz─Ö, to by┼éoby proste.” Wydaje si─Ö, ┼╝e mimo dojrza┼éo┼Ťci i tak dalej, DM potrafi─ů wci─ů┼╝ by─ç straszni je┼Ťli chc─ů. Nie wiadomo, kto jest „zamierzon─ů ofiar─ů” i co zrobi┼éa, co tak zdenerwowa┼éo ch┼éopc├│w z Basildon, ale jest to przypomnienie dla nas, ┼╝e niezale┼╝nie jak postarzeli si─Ö fizycznie, nie chcemy aby dojrzeli za bardzo.

[T┼éumaczenie: Micha┼é Cie┼Ťlak]
Strona g│ˇwna Do gˇry
Copyright © 2005-2017 Modern Mode
Realizacja : DIALNET
strona g│ˇwna /  news /  zespˇ│ /  dyskografia /  galeria /  teksty /  fani /  archiwum /  strona